Köyümüzde Yaz Meyveleri

Resimde görüldüğü gibi ağzımız sulanmadı dersek yalan olur. Salamurası çok basit olup Teruzi, sarmısak, kişniş, sirke ve tuzdan yapılmaktadır. Teruziler çok büyümeden koparılıp turşu yapılmalıdır. Bir iki aylık bir sezonu vardır. Sezon sonlarında kurtlanmaya başlanır.

KAVUN:

Memleketimizde yetişen kendine has bir tadı vardır. Tadı batıda yetişen diğer kavundan farklı olarak çok tatlı olmayıp biraz ekşimsi bir tat vermektedir. Teruzinin bitmesine yakın bir zamanda yetişmeye başlar. İlk çıktığında kilosu 2 TL den satılmaktadır. Daha sonra bu fiyat 300 krş a kadar düşer. Temmuz ayının ortasında bollaşır. Başta Adana ve diğer çevre illere kamyonlarla götürülüp meşhur MARDİN kavunu olarak satılmaktadır. Kısa sürede tüketilmesi gereken bir meyvedir. Kurutulup kedit yapıldığını unutmamak gerekir. Tabi ki bu eskiden daha yaygın yapılırdı. Şimdi yapılmamasının nedeni kavunumuzun pazar bulabilmesidir. Kavun çekirdeği kabuklu ve kabuksuz olmak üzere ikiye ayrılır. Kabuksuz çekirdeği az bulunur. Fakat çok lezzetlidir. Diğer çekirdeği de kavrularak satılmaktadır. Midyat'ta gelenek haline gelmiş bu aralar bolca çıtlatılan bir çekirdek türüdür.

ÜZÜM: Kavunun tükenmesine mütaakiben üzümler de yavaş yavaş olgunlaşır.

İlk çıkan üzümler genelde kurutmalık üzümdür. Daha sonra meşhur mazruna üzümü yetişir. Mazruna üzümü genellikle sofralık, pekmez ve pestil için kullanılır. Şiresi ünlüdür. Yenmesi çok zevklidir. Bıkkınlık vermediğinden çok sevilir. Bunların dışında çok farklı üzüm çeşitleri de var ki, hepsine yöresel adlarıyla ünlüdür. Heseni, Karfoki, Diyerbekiri, verdeni, vs...

Bu saydığımız meyvelerin yanı sıra İNCİR de çok lezzetli bir meyve olarak yerini alır. Diğer incirleden farkı susuz yetiştiğinden biraz ufak olup çok tatlı bir tadı vardır. Yetişmesi zahmetsizdir. Yetiştirilmesine önem verilmediğinden fazla tanınamamıştır.

Memleketimizde karpuz, nar, dut, badem, alıç, dığdığan(gıngıres), meşe palamudu ve daha bir çok meyve yetişmektedir...